En dat is zes...

YES!!! Nog maar één examen te gaan :D Vandaag hadden we muziek en het was nog best wel lastig. Dinsdag is het (hopelijk) voor de laatste keer feest; met wiskunde. Woehoe.

Eindelijk is het mooi weer, moet ik leren. Toch is het heerlijk om lekker in de tuin te zitten te genieten met een wiskundeboek op schoot.

Als ik toch de hele middag om mijn gat moet zitten kan ik net zo goed bruin worden.

En dat is vijf...

Engels! Geen 10, helaas, maar toch een goed cijfer.

Ik kreeg net een mailtje van het Con. Kon. dat ik vrolijk nog een keer moet komen om mijn theorie te maken. Dacht ik alles op één dag te kunnen doen, moet ik nu dus de 5e en de 8e langskomen. Ze zijn echt gestoord. En dan mag ik de 10e naar Utrecht. En 'ooit' naar Zwolle.

Ondertussen gaat het met Frisse Wind ook hard(heeft iedereen zijn/haar kaartjes al? frissewind.jfc.nl ). Vandaag kwam ik op school onze molen tegen! Hij stond zomaar ik de hal. Hij zag er lichtelijk verdwaald uit.

Het leven is ook chaotisch.

En dat is vier...

Eigenlijk was het gisteren al vier. Een hele gruwelijke vier, want ik heb de nacht er voor om het half uur liggen kotsen. In totaal had ik vier uur geslapen, zeven keer overgeven en uiteindelijk twee crackers en een sultanakoekje op. En toen mijn scheikunde-examen gemaakt. Drie keer raden hoe goed dat ging. Gelukkig hoorde ik van vele anderen dat het bij hun ook slecht ging, dus misschien ging het relatief normaal.

Voor wie het nog bij kan houden; er is een serie op geklommen uit de dieptes van mijn psyche en weer terug geplaats op de (lange) lijst met toffe series. Angel, alhoewel er weinig mensen zijn die dat veel zal zeggen... :P

Morgen is het tijd voor Engels en ik ga voor een 10!(as if...)

En dat is drie...

Woehoe! Mijn op één na ergste examen zit erop! Natuurkunde is ook echt wel mijn minst favoriete vak. Wonderbaarlijk genoeg heb ik nog een voldoende ook, geloof ik :D .

Anne probeerde me nog te bereiken, maar ik had gelukkig weer mijn mobiel uitgezet. Niet dat ik het verwachte dat ze me zou proberen te bellen, maar mijn vader heeft nogal te neiging om me op vervelende momenten te bellen.

Ik besefte me overigens ook dat ik nog maar één ochtendzitting heb(muziek) en dat ik verder altijd kan uitslapen. Hoe briljant is dat?!

Oh ja, Anne probeerde me te bellen over de kermis! Vorig jaar zijn we daar ook geweest, maar werd ik gruwelijk misselijk in een of ander rond-draai-ding. Die slaan we dit jaar dus maar over...

En dat is twee...

Het gaat echt supersnel! Twee van de zeven examens zitten er al weer op. Biologie was vandaag aann de beurt en ik heb al zeker een voldoende :D . Het was een beetje een vaag examen, maar dat verwachtten we al en we zijn het gewend...

Morgen dus natuurkunde en dan ben ik al ongeveer op de helft! Vanavond komt onze wijkouderling op bezoek dus dat wordt gezellig. Denk ik.

Op naar een diploma!

En dat is één...

Jaja! Het eerste examen zit er al weer op. Je zou denken dat daarmee de stress zou verminderen, maar eigenlijk ben ik überhaupt (nog) niet in de stress geschoten. Het is echt heel erg raar en ik ben een beetje bang dat het me nog een keer gaat overvallen. Maar goed, morgen is het tijd voor bio. Gelukkig is dat een middagzitting, dus ik kan uitslapen! :D

Verder heb ik vandaag in plaats van mijn gebruikelijke 30 minuten anderhalf uur 'pianoles' gehad. Ik zet het tussen aanhalingstekentjes, want eigenlijk heb ik een half uur piano gespeeld en een uur lang gezongen.

Zo. Nu naar bed.

Verplichtingen.

Ten eerste wil ik zeggen: Er is niets mis met verplichtingen. Mensen hebben verplichtingen nodig om aan de gang te blijven(of ben alleen ik dat?). Verplichtingen worden pas vervelend als het er te veel zijn. Misschien is het iets genetisch, want ik en mijn broer kunnen allebei geen nee zeggen. Misschien denken sommigen van jullie nu: Huh, jij zegt zo vaak nee tegen mij! Geloof mij nou maar, daar heb ik hard voor moeten werken.

Er zijn op dit moment verplichtingen waar je niet onderuit kunt komen, bijvoorbeeld school. Mijn examens MOET ik leren. Leren heeft op dit moment de hoogste prioriteit. Op de tweede plaats komen dan de World Servants. Waar school belangrijk is voor mijn toekomst, is WS belangrijk voor mijn leven nu. En, shame on me, op de derde plaats is daar dan mijn kerk. Mensen die wel eens met mijn over mijn geloof hebben gepraat weten misschien wel dat ik daar vooral zit, omdat ik mij nodig voel. Misschien is dat allemaal in mijn hoofd en natuurlijk zouden ze het ook wel redden zonder mij, maar ik heb het gevoel dat als ik bepaalde dingen niet push de jeugd niet meer op gang zou komen. Neem nu onze MP3-diensten. Speciale diensten voor de jongeren terwijl de ouderen in de kerk zitten. Een briljant idee, maar het levert best wel wat geestelijke druk op. Ik heb nu al twee keer nee moeten zeggen, omdat het gewoon niet uitkomt. Gelukkig is 'de leiding' nu overgenomen door anderen en hoef ik mij ook niet meer zo druk te maken.

Ondertussen vraagt iedereen zich af: Gaat dit nog ergens heen, of wat? Nou nee, eigenlijk moest ik gewoon mijn frustraties kwijt. Ik heb in de laatste maand nee leren zeggen en ik ben er zooo dankbaar voor. Mijn volgende weekend bestond namelijk anders uit Frisse Wind op vrijdagavond, zaterdag overdag tot 3 uur, want dan moet ik zwemmen met WS. Daarna is er VoorthuizenLive(iedereen moet komen!!) en zondag een MP3 om vervolgens maandag ochtend door te gaan met mijn examen Nederlands.

Yay voor nee!

Ongelukken en van de regen...

Wat een ongeluksweek! Gisteren is er dus weer een ongeluk gebeurd, ditmaal in Terschuur. Twee jongens(de ene 20 en zijn broertje van 15) hebben een auto-ongeluk gehad en als mijn zus het juist heeft kennen we ze ook nog. Lekker deprimerend.

Ik zou graag zeggen dat ik veel heb om me van de ongelukken af te leiden, maar ik heb alleen maar mijn natuurkundeboeken. Blegh.

Mijn leerplan in ondertussen lekker in de war geschud. Het Zeumerengedeelte van mijn plan is totaal in het water gevallen en alles uit de 4e duurt langer dan ik dacht. Het lijkt bijna alsof we al het moeilijke eerst kregen en daarna alleen maar wat uitbreidingen en makkelijke onderwerpen(zoals straling) hebben gehad.

Mijn 'vage-zender'-affiniteit blijft maar groeien. Ik heb nu BBC3 ontdenkt en daar komt elke dag om 20.00 uur Doctor Who!! :D Heerlijk. Oh, het is bijna tijd. Dag.

Aan alle misverstanden:

Mijn oom is door het dak gevallen. Dit gaat heel gemeen klinken, maar ik ben hier aan de ene kant best wel blij mee. Ik kreeg namelijk dit (voorbereidings)weekend een sms van Melanie dat er iets thuis was gebeurd en zij vertelde even later dat mijn vader door het dak was gevallen. Ik ben erg blij dat dit dus niet het geval was.

Over op het slechte nieuws: mijn oom heeft vijf ruggewervels gebroken en had een klaplong. Hij lag eerst op medium care, maar is vanochtend overgeplaatst naar de intensive care, omdat hij vocht achter zijn longen had. Gelukkig is het niet levensbedreigend en zelfs met zijn rug gaat het goed. Hij viel door het dak in de put die ze net hadden volgestort met beton, dus hij viel relatief zacht. Binnen 10 minuten was de ambulance er en ook nog zo'n 20 brandweermannen die hem uit de put moesten halen zonder hem verder te verwonden.

Na zo'n spannend weekend denk je het wel even gehad te hebben, maar nee. Ik kreeg vanavond een sms'je 'of ik iets weet over wat er in Terschuur is gebeurd?!' Zucht.

Goed. Nu wat leuks. Ik heb zin in India!!! :D Het voorbereidingsweekend heeft zijn werk goed gedaan en ik ben helemaal pumped en ready to go. Ik ben wel heel erg benieuwd bij wie ik in het GMG'tje kom. Miranda en ik zitten al het hele jaar overal bij elkaar; GCG, klussen, slaapkamer, vragenrondje. En ongelooflijk genoeg zijn we ook nog eens buddies.

Ons kinderwerkgroepje mochten we zelf weer kiezen en nu zit ik bij Mark(Wim), Willemiek(e) en Rick. Slimme ik heeft maar meteen een goed verhaal uitgekozen: we doen lekker David en Goliath weer :P . Briljant, al zeg ik het zelf.

Eigenlijk is het nu tijd om te slapen, want ik moet morgen weer verder leren. Ik heb eindelijk het eerste boek van biologie uit, dus morgen/vandaag wordt het toch maar wat anders. Ik was vergeten hoe moeilijk de onderwerpen uit de 4e klas waren. Ach, we redden het wel!